در سودای آسمان

سهم من از تو

هر ارتباط و رابطه ای که شکل میگیره،یک اثری رو در درون ما به یادگار میذاره.

بعضی از این یادگاری ها خوشایند هستند،با یادآوری اون آدم،دلمون قیلی ویلی میره(یجورایی مثل وزش نسیم روی قلب و روح آدم)

اما بعضی دیگه از این آدم ها برامون زخم به یادگار میذارند.زخم هایی که بهمون یادآواری میکنه همیشه همه خوب نیستن،همیشه اونجوری که فکر میکنیم پیش نمیره،همیشه رو بودن خوب نیست.

بعضیا عجیب از بازی دادن لذت میبرند،ازاینکه معما بشن برای طرف مقابل.

باگذشت یکسال،همون مسیری که باهم بودیم رو توی نقشه اسنپ میبینم.خیلی جالبه که از خونه ما تا خونه ی شما فقط 5500 تومن هست.اما دنیاهامون فکر میکنم 5500سال نوری باهم فرق دارند.

سهم من از تو این شده که توی شب پاییزی یهو به یادت بیفتم و توی نقشه اسنپ خاطره ها رو یادآوری کنم.

زمان درعین اینکه التیام بخش هست،خطرناک هم هست.چون با گذر زمان اون اتفاق های ناخوشایند کمرنگ میشن و درعوض خوبی ها پررنگ.(حداقل برای من اینجوریه)


+خیلی دوست دارم بدونم،سهم تو از من چیه؟اصلا سهمی هست؟اصلا به یاد من می افتی؟

دسته بندی :
 قاطی پاتی